صفحه نخست
تماس با نویسنده
نویسندگان وبلاگ
امیر
آرشیو وبلاگ
فروردین ٩۱
تیر ٩٠
فروردین ٩٠
دی ۸٩
آبان ۸٩
امرداد ۸٩
دی ۸۸
مهر ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
آبان ۸٧
شهریور ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
مهر ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
اردیبهشت ۸۳
فروردین ۸۳
اسفند ۸٢
بهمن ۸٢
دی ۸٢
آذر ۸٢
آبان ۸٢
مهر ۸٢
شهریور ۸٢
امرداد ۸٢
تیر ۸٢
خرداد ۸٢
اردیبهشت ۸٢
فروردین ۸٢
اسفند ۸۱
بهمن ۸۱
دی ۸۱
آذر ۸۱
آبان ۸۱
مهر ۸۱
شهریور ۸۱
امرداد ۸۱
تیر ۸۱
لینک دوستان
آوای آرام
ادبکده
زنده رود
خزه
وبلاگ فارسی
وبلاگ هاي فارسي
قالب وبلاگ
لینک امروز
دوستیابی سالم
اخبار فناوری اطلاعات
خرید اینترنتی
ماكرومديا ایکس
خروجی و آمار وبلاگ
لوگوی دوستان
هی هی ....
////////
تنها ی تنها
وقتی که میمیرم
خسته می شوم
سرم از دلتنگیهای لحد.....شکسته می شود
صدای سکوت را ...کرمهای لال ....دق میشوم
و یک روزنه ...به روشنایی...
راستی این مورچه های پا بلند...
از جویدن من ....درکارنوالِ زندگی چه زیبا میرقصند
واین همه باکتری
آه خدایا ...انگاری ...زنده می شوم
من بی بهشت ...چقدر جاودانه می رقصم
هی هی تنهای تنها
خسته ای
...........
جاری باشید
////////////
.........
طاقت بیار
این زمستان نیز
رفتنیست
بگذار گرگهای هار
وقیحانه تر هاری کنند
.....................
/////////////
دستنوشته /خودتون بخونید براشون اسم انتخاب کنید
////////////////////////////
خانه ها خالی
زمهر/ مهر پرستان
گشته اند
کوچه ها بی بچه ها
خالی زشادی
گشته اند
مردمان در سوگ یاران
سر در گریبان
برده اند
در جهان.انگار
مریدان خدا
رسوای عالم
گشته اند
/////////////////////////
/////////////////////////////
من از قناری خواندن
کلاغ
وپرواز خفاش
در تیغ افتاب
خسته ام
من از تو
فردای شاید!
شرمنده تر از توبه های
توبه ام
من از تو
وقاحت
حتی با مردنم
خسته ام!!!
آهای فرشته ی جلاد
مرگ من کجاست
تا بی خدا
خدایی کنم
/////////////////////////////////
جاری باشید
//////////////////
هنوز خنجرم
آویزان
در دالان انتظار
خاک می خورد
هنوز امیدم
نا امیدی را
باور نکرده بود
و مادرم
با اینهمه شکیبایی
مرا به رفتن
با زلال آب
به سرنوشت خویش
می خواند
تا با قلبی لبریز از عشق
به لاله های دشت خاوران
سلام کنم
و سرود دایه دایه را
در کناره ی مناره ها
جاری کنم
ومن به قلب سیاه
چشم کور
گوش کر شده ات
ایمان اوردم
///////////////////
راه گلویمان
بسته است
هق هقمان
برای رهایی
به انتحار
در انتظار دل سپرده است
/////////////////////
جاری باشید
همینجوری درهمه
وعشق پیچش نیلوفریست
به قامت فرهاد
به تمنای شیرین
///////////
اغوشت را باز کن /
سکوتت را بشکن
اعترافت را فریاد کن
من یک زنم /
شاعرم
...ایستاده بر بلندای ایران
همچو خواهرم فروغ
مادرم سیمین
//////
ارام ارام
سرکشید خورشید
اب شد برف
پر کشید پرستو
اغوش کشیدخاک
سر زد بنفشه
جوانه زدگندم
ارام ارام
زندگی باریدن گرفت
رود جاری شد
وسیاهی
رنگ باخت
/////////////////////////
جاری شویم
//////////////////////////
انجا که در رویاهایت
می پریدی
درست همانجا که ریسمان چرخیدوپیچید
پروانه سوخت
گل شعله زد
و عشق جاودانه شد
/////////////////////////////
وقتی /قلبی /
برای زخم /غمگین /حیوانی تپید
لبهای شکسته ی کویر
سیراب می شود
انگاه انسان زاییدن را
آغاز می کند
وشومیان
در اتش خود
شعله میزنند
/////////////////////////////
به بهشت میروی
تنها نرو
ما هم ادمیم
فقط باورمان کمی سوخته
//////////////////
دیوار /اهن/درد/وجدان
خدایا دردم از درد می نالد
می گوید :
بی درد باشید
یک قرص دروغ
یک لیوان اب
ویک سیر وقاحت
وچشمانی گشاده
و سوگندی راسخ
/////////////
فردا /سرک می کشد
در قیاس /امروز
//////////////
وقتی دلت ابر گرفت
باران گریه کرد
و اهسته بارید
/////////////
دریا /دلت را پسندید
حالا دلت دریاست
ودلدادگان/کنار ساحلش
عاشقانه با نسیم می رقصند
///////////////
اولش گریه کردم
روز بعد
خندیدم
مدتی گذشت
بلند شدم
زمین خوردم
دوباره سه باره ....
زخمی شدم
گریستم/راه افتادم
خندیدم
لال بودم/زبان گوشولم
وووو......
/////////////////////////
پرمیگوشودند/به اعماق نیلگون
پروانه ها/قاصدک ها/قناریها
و نگاهمان در حسرتش
می بارید
////////////////////
اینجا منم
در بالاترین
بلندای امروز
در نقطه ای دور
که سجده میکردند
ادمیان برای یک لقمه حاجت
هم اینک /اینجا منم
انسان
ایستاده در قلب قرص ماه////////
/////////////
اعدام اعدام
این بلوغ رسیده ی نافرجام
این پیرشده
در دستان جهل
من از تو
سخت بیزارم
//////////////
دستم را به تو هدیه میکنم
وتو دستت را به دیگری
فولاد می شویم
ابدیده
رفیق کجای کاری
ما بی شماریم
/////////////
صدایت زدم
فریاد کردم
برای دیدنت دخیل می بستم
وتو / با غرور افتابیت
گاهی ستاره ای
مهتابی
وگاهی شهابی برای ارزوهایم
سواره بر بال کبود اسمان
به چشمان خسته ی انتظاریم
هدیه می بخشدی
/////////////
جوانه می زند
زندگی
حتی
از خشکیده
چوبه ی دار
////////////
و مرد
برای رهایی زن
جان داد
انگاه زن
باردار شد
دختر
یا پسر
فرقی نداشت
انسان بود
///////////////
با لباس تمام رسمی
با یک بغل ستاره
با لبخندی سر شار از شادی
بااهنگ وحرکاتی موزون
تصور کن مرا
که می خوانم
تولدت مبارک
///////////////
ارزوهایمان را رنگین کمانی کرده ایم/کافیست
کمی پنجره را باز کنی
وسینه کوه را با احساسات پاکت خوب نگاه کنی
شعرهایمان /همانجاست
در کمر کش اسمان نیلگون البرز
...تا قله های سربلند زاگرس
........
//////////////////
قناری که رفت
هیلا تنها شد
خود را نکشت
افسرده نشد
گریه نکرد
حالا شاعر است
و سنگ صبور مردم
///////////////////////////
دختر بهار
هیلا
نسیم سحر
هیلا
سبزه قلم
هیلا
.........
.......
هیلا
//////////////////
هیلا برای شاعران درد برای همه وهمه درد داشت فربادش جاودانه.
هیلا جاودانه شد
////////////////////////////////
باور کنید
هر لحظه شدن را
باور کنید...که بهار
وعده گاه عشق است
برای آغازی به لطافت جوانه ی گندم
به شهادت بنفشه
به بازگشت پرستوها
و خواندن قناری
به روایت رود
باور کنید............
/////////////////
نوروزتان پیروز
{جاری باشید
/////////////////
صلح وصفا
مهرو وفا
آرزوی ما
برای شما
/////
نوروزتان پیروز
جاری باشید
//////////
می وزدنسیم
از انتهای آغاز
تا شروع انتها
در کهکشان رویا
برای رنگین کمانی کردن عشقی
به عطر شکوفه های سنجد
////////////////////
من باور میکنم که در شوره زار خاوران
بوی شهادت جاریست
من باور میکنم
جلاد رفتنیست
من در باورم فریاد می زنم
اهای ....سلاخ
نه
نکش.
حلالش نکن
من از حلال کردن حیوان
سخت بیزارم
////////////////////
جاری باشید
//////////////
زایش
برای بودن
برای رفتن
و شعر تو/تولدیست
برای تو
برای من
وما نیز
نوشته دستهایمان را
در وجود شعریت
خواهیم کاشت
عزیزم شعر
زایشت برای زایش است
فرخنده بادبودنت
برای جاری شدن
////////////////////////////
جاری باشید
و من /باید در امواج رنگین کمان /تا اعماق وجود بودن شنا کنم/
//////////////////////
از بس
افتاب به دوش کشیدم
قدمهایم سوخت
حالا زبانم اتشین شد
مراقب سرت باش
تا سبز نشود
/////////////////
شاید مرد /دور تر از /لانه ی کلاغ/بر بلندای تک درخت خشکیده
در انتظار شب
به روی نوشته اش قوز کرده
از ترس .!؟
////////////////
به بار نشست
درخت
وقتی تو /
شعر ت
ترانه شد
...///////////////////////
انکار//////خسته ام
من را انکار نکن
دوست دارمت را فریاد بزن
نامه هایم را باز کن
در خیابان پرتاب کن
اما مچاله ام نکن
/////////////////
احتمالا /خیلی مرده ام که اینچنین /زیاد گم گشته ام یا شاید /هنوز باورم خوب جوش نخورده هر چه هست /از برزخ زمانه خسته ام ////////////////////////// جاری باشید
پيام هاي ديگران () PermaLink پنجشنبه ۳٠ دی ،۱۳۸٩ - امیر
خشت مال
می بارد /پرتوان پرتوی طلایی خورشید /بر دستان خشت مال کودکی خردسال/در سرزمین افتاب/می روید پرغرور/انگل پیچکی دران /دورادور/...................
به احمد شاملو/1383
بت نمی خواهمت
پیکر خاموشت را
به بازی نمی گیرم
چون تو
مردگان این سالها
عاشق ترین زندگان
زمانند
چه آنان که سرخ رفتند
چو آنان که سرخ آموختند
تو را
در عشق همگان
به رنگارنگ
و رنگین کمان فصلها
در بوستانت
می شناسم
با من سخن بگو!
از قلم
چگونه آذین شد؟
هنگامه ی رفتن
به حجله گاه
زفاف
تا جاری شود
در عشقی
به وسعت انسان
......
جاری باشید
پيام هاي ديگران () PermaLink شنبه ٢ امرداد ،۱۳۸٩ - امیردر چشمان تو
در چشمان تو
رودی موج می زند
به افق
که امتدادش
بر گونه هایت
آبشاریست
وجاری شدنش
در ساحل لبانت
تبسمی ست
که خورشید
غرق پرستشش
غروب می کند
/////////////////////////////////
جاری باشید
پيام هاي ديگران () PermaLink جمعه ٤ دی ،۱۳۸۸ - امیرفرشته ی چشمه ی سیاه
انگاری
درانتظار من بود!
تادردهای نهفته ی
فشرده شده اش را
در دالان بلند زمان
بدون مقدمه ای
در چشمان غبار گرفته ی من
جاری کند!
و من
تنها/توانم
قطره ای
بیش نبود!؟
/////////
جاری باشید
پيام هاي ديگران () PermaLink جمعه ۱٠ مهر ،۱۳۸۸ - امیر
خداوند خنده اش را قورت میداد!
و انسان ندیده بود
آهی کشید
و رود آرام گرفت
و پروانه از گل ترسید
و خدا اشک ریخت
و فرهادتوبه کرد
وشیرین به تلخی گرایید
انگار پاییزی در کار نبود
وزمستان دروغی بیش نیست
و تابستان
نام ونشانی از هیچ فصلی در کار نداشت
و بهار همیشه
همین
وبهار من
ومن همان
همیشه بهار!
ویک کوچه آنسوتر از قفس
خداوند
خنده اش را قورت میداد!
/////////////////////////
جاری باشید
پيام هاي ديگران () PermaLink چهارشنبه ٢٤ تیر ،۱۳۸۸ - امیرخواستیم
جان به لب رسید
از حاشیه نوشتن
یا نشستن
یا که دیدن
خواستیم
بنویسیم
بلند شویم
چون برگِ
دیر هنگام
پاییز شویم
و افتاده در رود
جاری شویم
ناگهان ...../آسمان تپید
خورشید مرد.
//////////////////
جاری باشید
پيام هاي ديگران () PermaLink جمعه ۸ خرداد ،۱۳۸۸ - امیر